|
|
 |
|
| kredietcrisis |
|
| TV/Video-samenvatting |
|
| Marc Faber: VS op weg richting hyperinflatie |
|
Geplaatst: dinsdag 18 augustus 2009
Bron: Marc Faber on Youtube.com |
|
| De enorme overheidstekorten gecombineerd met het ongelimiteerd creëren van nieuw geld door de Amerikaanse Centrale Bank zal leiden tot hyperinflatie. Als de geest uit de fles is zal het zeer moeilijk zijn deze weer onder controle te krijgen. Zodra de burgers ontdekken dat het handelen van de overheid een redding van de superrijken en een verslechtering voor de bevolking heeft opgeleverd ligt sociale onrust in het verschiet. Als afleiding zou mogelijk een nieuwe oorlog kunnen worden ingezet. |
|
Marc Faber publiceert als onafhankelijk econoom en historicus al lange tijd zijn eigen financiële nieuwsbrief, het ‘GloomBoomDoom-Report’. Faber staat erom bekent geen blad voor de mond te nemen en met betrekking tot voorspellingen een indrukwekkende staat van dienst te hebben. Door de financiële wereld, die doorgaans niet graag moeilijk nieuws verteert, wordt Faber vaak dr. Doom genoemd. Faber is regelmatig te gast in allerhande financieel-economische uitzendingen waarvan er diverse op youtube.com bekeken kunnen worden.
Volgens Faber zijn crises in het kapitalisme nodig om het systeem te reinigen. Vroeg of laat komt er altijd een moment van afrekening. Door de grote steunprogramma’s van de overheid en enorme geldcreatie wordt de huidige situatie verergerd. De slechte elementen in het systeem worden overeind gehouden. Volgens Faber een groot schandaal, hij noemt het gedrag van de overheid lager dan dat van de mafia. Obama's handelen met betrekking tot de economie is net zo rampzalig als dat van Bush.
Momenteel heerst er een soort deflatieangst, maar volgens Faber is daar in de VS geen sprake van. De gewone man heeft te maken met inflatie. De verzekeringspremie’s gaan omhoog, belastingen gaan omhoog, de kosten van de gezondheidszorg gaan omhoog. De Amerikaanse Centrale bank en overheid concentreren zich ten onrechte op de zogenaamde ‘kerninflatie’, een mand van producten en diensten waar bijvoorbeeld voedsel en energieprijzen niet in meegenomen worden. Bovendien is de mate van het belang van verschillende producten onjuist gewogen, Faber noemt de gepubliceerde Consumenten-Prijs-Index een leugen. Het goedkoper worden van bijvoorbeeld beeldschermen heeft volgens Faber meer met de product-cyclus dan met deflatie te maken.
Inflatie, volgens Faber, gaat over de groei van de hoeveelheid geld en kredieten. De overheid slaat de plank mis door deflatie te willen bestrijden met nieuw geld. Het is best mogelijk om ondanks overcapaciteit toch met inflatie te maken te krijgen.
Faber denkt dat deflatie überhaupt niet bestreden zou hoeven worden. In de periode 1800 tot 1910 was er voortdurend sprake van deflatie, tegelijk groeide de Amerikaanse bevolking van 4 naar 90 miljoen, industrialiseerde het land en ging de koopkracht van de dollar en burgers erop vooruit. Sinds 1910 echter is de koopkracht van de dollar 95% gedaald. Dát is inflatie.
Faber denkt dat de volgende 95% waardedaling van de dollar zich in veel kortere tijd zal voltrekken. Eerder in een periode van een jaar of 10, waarbij overigens best tussentijdse rallies op de dollar zullen voorkomen. Volgens Faber geloven o.a. de voorzitter van de Amerikaanse Centrale Bank, de heer Ben Bernanke, maar bijvoorbeeld ook Nobelprijswinnaar Paul Krugman dat het aanvoeren van nieuw geld en het aanwakkeren van inflatie tot een oplossing leidt, maar de geschiedenis laat zien dat inflatie de neiging vertoont snel een oncontroleerbare vlucht te nemen. Kijk bijvoorbeeld naar landen in Zuid-Amerika in de jaren '80.
Het is een onterecht idee dat een zwakke economie leidt tot deflatie. Een sterke economie leidt tot deflatie, en een zwakke economie tot inflatie, veroorzaakt door onjuiste interventies van overheden. Zaken lijken nu minder slecht te gaan, maar onderschat het effect van geldcreatie op beurskoersen niet. Daarbij zijn koersen een gevolg van goed of slecht nieuws. Op goed nieuws pieken de koersen op slecht nieuws bodemen ze uit. Een illusionair herstel wordt als goed nieuws gezien.
Het herstel zou verder niet gezocht moeten worden in het direct aanwakkeren van nieuw consumentisme, maar meer middels investeringen in bijvoorbeeld scholing, onderzoek en infrastructuur.
De meeste mensen hebben hun geld niet zozeer in aandelen maar op (spaar)rekeningen. Zij zullen zich te zijner tijd, terecht, bedrogen voelen. Deze situatie kan politiek explosief worden en leiden tot revolutionaire omstandigheden en een burgeroorlog. Vaak wordt voor het zover komt een buitenlandse oorlog ingezet om als afleiding te fungeren.
Volgens Faber hielp de overheidssteun in de grote depressie van de jaren ’30 ook niet, het was de tweede wereldoorlog die het einde van de depressie inluidde.
|
|
|
|
|
|
|
|
