Site info Hoofdpagina de Rode Draad Links Contact
kredietcrisis
Magazine-samenvatting
Pittsburg G20 en de banken, erop of eronder?
Geplaatst: donderdag 24 september 2009
Door: Maurice van Ulden
Bron: Der Spiegel, nummer 38
Het is intussen een jaar geleden dat met val van de investeringsbank Lehman de grote financiële crisis bevestigd werd. Om te redden wat er te redden viel werden vele honderden miljarden wereldwijd de economieën ingepompt. Het besef leek alom aanwezig dat verandering noodzakelijk was om nooit meer in deze situatie terecht te komen. Van alle intenties is bitter weinig terecht gekomen. Het momentum om tot daden te komen ebt snel weg nu de vrije val tot staan lijkt gebracht.
Met de crisis is duidelijk geworden dat het hedendaagse reilen en zeilen in de financiële wereld onacceptabele systeemrisico’s met zich mee brengt. Er bestaat brede consensus dat te grote banken, te makkelijk van geld werden voorzien, waarmee vervolgens te zorgeloos omgesprongen is. Verschillende noodzakelijke veranderingen zijn dan duidelijk: het beleid van centrale banken moet aan banden. Banken moeten niet te groot en transparant zijn. Bovendien moeten banken meer eigenkapitaal aanhouden. Activa uit de balans werken door het toepassen van speciale constructies moet niet meer kunnen. Bonussen dienen begrenst en gerelateerd te worden aan lange termijn resultaten.

Maar wat blijkt: één van de hoofdoorzaken van de crisis, het makkelijk-geld-beleid van de niet gecontroleerde centrale banken blijkt onbespreekbaar. Te grote banken zijn door overnames van zwakkere broeders nog groter geworden, nu weten ze zeker dat ze overeind gehouden zullen worden. Boekhoudregels zijn verder verruimd om de banken kunstmatig solvabel te doen lijken. Bovendien: BAB. Bonuses are back.

Een jaar na dato wordt het onderhand tijd voor daden, maar na enig herstel als gevolg van een vloedgolf nog makkelijker geld laat de machtige financiële sector geen mogelijkheid onbenut om op de oude voet verder te kunnen. Een leger toplobbyisten oefent namens Wall Street zware druk uit op de regering en men tracht zo snel mogelijk af te komen van de hinderlijke overheidssteun.

Het algemeen belang waar overheden en de financiële sector ineens de mond vol van hadden lijkt al weer plaats gemaakt te hebben voor het najagen van eigen belangen. De angst maakt weer plaats voor de hebzucht. Mogelijk gaat Barack Obama in Pittsburg, ondanks woorden van voorzichtigheid van de kant van de Federal Reserve en het IMF, zelfs de overwinning op de crisis uitroepen.

De Duitse SPD ministers van Financiën en Buitenlandse Zaken kwamen op een laat moment nog met het idee om internationale financiële transacties speciaal te gaan belasten. Op die manier zou de financiële sector mee moeten delen in de ontstane schade. Waarschijnlijk meer een verkiezingsstunt dan haalbare kaart.

Volgens de beroemde financieel strateeg George Soros zouden verschillende financiële producten geheel verboden moeten worden.

Plannen, het blijft heel wel mogelijk slechts bij plannen…

Eronder dus.